Rzuców – wieś położona nad rzeką Jabłonicą w odległości 7 km na południowy wschód od siedziby gminy, przy drodze wojewódzkiej 727, pośród lasów i wzgórz Garbu Gielniowskiego. Zamieszkuje tu około 570 osób. Historia Rzucowa datowana jest od XII wieku, kiedy istniało tu grodzisko. W rejonie przysiółka Górka – Andrzejów założona została graniczna strażnica kasztelanii żarnowskiej. Majątek rolny, istniejący tu w XIV wieku, należał do rodziny Czapleńców. W XVII wieku Rzuców był własnością Leszczyńskich, potem Odrowążów, a pod koniec XVIII wieku rodziny Świętosławskich. W 1837 roku majątek Rzuców kupił Wojciech Krygier, który przystąpił do rozbudowy rzucowskich fabryk. Wybudował walcownię blachy, drutarnię i pierwszą w Królestwie Polskim gwoździarnię. Jako pierwszy w Polsce zaprojektował i zbudował w Rzucowie pięć pieców pudlingowych. W tym czasie produkowano tu 567 ton surówki i 648 ton żelaza rocznie. W 1856 roku wielki piec został przebudowany, zakład posiadał trzy maszyny parowe, siedem kół wodnych, zatudniał 133 robotników, a roczna produkcja wynosiła około 1500 ton wyrobów. Około 1864 roku właścicielem Rzucowa został Adam Mokiejewski, który w 1905 roku wybudował modrzewiowy dwór w stylu włoskim. Dwór zachował się do dziś i należy do unikatowych zabytków architektury drewnianej. Budynek jest parterowy z mieszkalnym poddaszem i naczółkowym dachem. We wnętrzu zachowało się wiele oryginalnych elementów. Obok dworu znajduje się zbudowany z piaskowca budynek gospodarczy. W pobliżu dworu zachowały się modrzewiowa leśniczówka Gucin oraz murowany pensjonat z początku XX wieku wybudowany przez rodzinę Mokiejewskich. Majątek po Adamie odziedziczył jego syn Witold twórca kompleksu stawów rybnych, zwanych sadzawkami. Po śmierci Witolda, który zginął w 1940 roku w obozie koncentracyjnym w Dachau, majątkiem zarządzała jego żona Wanda. W 1948 roku dwór i ziemię upaństwowiono. Powstał tu Dom Dziecka, który istniał w latach 1948 – 1995. W latach świetności Rzuców był ważną miejscowością Staropolskiego Okręgu Przemysłowego. Fabryka kilkakrotnie zmieniała nazwę, ale zawsze produkowała odlewy i maszyny rolnicze i była głównym pracodawcą dla mieszkańców Rzucowa i okolicznych miejscowości. W 1994 roku fabrykę postawiono w stan upadłości i przejęła ją prywatna spółka „Odlewnia Żeliwa Rzuców" . Do zabytków Rzucowa zalicza się: grodzisko z XII wieku, modrzewiowy dwór w parku, odlewnię żeliwa z przełomu XVIII i XIX wieku, mury otaczające walcownię z połowy XIX wieku, leśniczówkę Gucin, murowany pensjonat. Właściciel Rzucowa Adam Mokiejewski wzniósł w 1901 roku szkołę podstawową, w której zajęcia odbywały się do 1976 roku. W połowie lat siedemdziesiątych oddana do użytku „tysiąclatka", która znajduje się przy ulicy Szkolnej, mieści obecnie gimnazjum, szkołę podstawową i przedszkole. W Rzucowie znajduje się również boisko sportowe oraz kościół parafialny – Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich Europa inwestuje w obszary wiejskie Projekt pn.: ”Funkcjonowanie Lokalnej Grupy Działania Współfinansowany ze środków Unii Europejskiej W ramach Osi 4 Leader Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich Na lata 2007-2013”
Rzuców 
